Yubinuki.nl

Japanse borduurtechnieken

Bijna niet te geloven hoeveel belangstelling we hebben gehad op de tentoonstelling Japans Borduren op de Handwerkbeurs. Gelukkig hadden we hulp van onze vriendengroep om te vertellen en te demonstreren.

Alles weer thuis, de vermoeidheid ( bijna ) weer voorbij en afgedaald van ons wolkje, gaan we de respons vertalen naar het dagelijkse leven.

Zoals beloofd gaan we foto’s plaatsen van alle werken en vandaag komen de eersten.

Het maken van goede foto’s valt nog niet mee; de werken moeten er recht op, liefst zonder reflecties en ook nog in de juiste kleuren. 

Voor een aantal werken is dat inmiddels gelukt. De overige werken hebben nog even wat meer aandacht nodig en zullen volgende week volgen.

Phase 1 JEC

Dit is de eerste fase in de opleiding bij het JEC ( Japanese Embroidery Centre ).

Alle borduurders maken als eerste dit stuk om de basis te kunnen leren en oefenen.

Dit stuk is gemaakt door Jessica de Boer – van Brouwershaven.

Geborduurd in 2011.

Ingelijst door Cosy Corners.

 

Sensu Waaier 

De tweede fase van de opleiding bij het JEC.

Een grote uitbreiding op het aantal steken en andere combinaties van steken.

Ook dit stuk is gemaakt door Jessica de Boer – van Brouwershaven in 2012.

Ingelijst door Cosy Corners

 

Morgen meer…….

We hebben zoveel belangstelling gehad voor de Japans borduurstukken dat we tot nu toe nog geen tijd gehad hebben om ook maar één foto te maken. Nog geen foto’s is natuurlijk jammer maar met de belangstelling zijn we natuurlijk heeeeel erg blij.

Komende week zullen we van alle borduurstukken op de tentoonstelling foto’s plaatsen.

Daarna volgt dan nog meer informatie over cursusmogelijkheden e.d.

Nu maar even uitrusten dan kunnen we er morgen ook weer tegenaan. 

Woensdagochtend kwam ik er achter dat ik een blad (patroondeel) van de papaver verkeerd gestipt had. Als ik ’s Ochtends mijn thee heb klaar staan en Gerben zijn koffie heb gebracht, mag ik graag een poosje zitten klossen. Zeker als er een project klaar moet voor een bepaalde datum geeft mij dat het gevoel dat ik de dag goed begonnen ben. Die tijd is goed besteed. Helaas ging die vlieger woensdag ochtend niet op. Eerst moest ik weer opnieuw stippen en knippen en plakken. Nu heb ik dus een stuk van het patroon met zwarte stippen, rode stippen, groene rondjes en paarse kruisjes. Is dat nog te volgen?

Klaproostas 3

Het stormt buiten en na 2 uur klossen doet mijn vinger Klaproos in Torchon 1zeer van het spelden in drukken. Tijd om even wat anders te doen. In het ontwerp voor de tas ben ik toe aan het hart van de papaver. Het enige deel van het patroon dat ik nog niet goed heb uitgedacht. Ik ben heel benieuwd of het lukt en of het wordt wat ik in mijn hoofd heb. De rest gaat goed, de contourdraad geeft al duidelijk de verschillende bloemblaadjes aan. En straks zien hoe het werkt met de ondergrond die ik bedacht heb.

Klaproos in het echtSoms is het frustrerend dat klossen zo langzaam gaat. Het mag van mij wel klaar zijn. De nieuwe ideeën voor ontwerpen staan te dringen. Afgelopen weekend op de leveranciers beurs weer aardig wat ideeën opgedaan. Er liggen wat schetsen klaar en ik zal zien wanneer ik er aan toe kom. Eerst de tas en dan zijn er ook nog wat temari die geborduurd mogen worden voor de verschillende geplande workshops. Handwerken als werk, wie had dat ooit gedacht.

Klaproos in Torchon 1Kun je niet weer een keer een workshop Torchon regelen werd mij gevraagd vorig jaar. Die workshop staat nu gepland voor oktober. Uiteraard moet er dan ook een patroon zijn en na een aantal schetsen is er nu een definitief ontwerp, een halve stippen grond en de eerste klossen hangen op het werk. Het patroon is 1 grote klaproos met in elk blad een andere grond. Het geheel komt straks op een stevige jute tas, erg handig nu je geen plastic meer kunt krijgen in de winkels.

Torchon is een mooie kant, maar je hebt veel klossen nodig. Eerst had ik bedacht dat ik smalle stroken zou maken, met in elke strook een bloem. Al ontwerpend werd me dat niet naar de zin, het leek erg rommelig. En dat is een Torchon juist niet. Daarom toch maar naar een ontwerp met meer dan 100 paren. In mijn hoofd heb ik dan altijd oplossingen voor opzet en verbindingen, nu in het daadwerkelijke kloswerk zal ik zien of mijn ideeën kloppen.

 

Four Seasons

Als het mogelijk is besteed ik op zondag een paar uren aan mijn Japans borduren. ’s Ochtends, als de rest van het huis nog slaapt, ga ik lekker een poosje zitten genieten. Kopje thee in de buurt, muziekje op de achtergrond, heerlijk, die rust.

Op dit moment heb ik 3 stukken opgespannen staan. Het is al net als met mijn kantklossen, ook daar heb ik meerdere kussens in gebruik. Nu heb ik me voorgenomen om in ieder geval fase 4, het goudborduren, eerst af te maken. Eigenlijk wil ik dit stuk in Zwolle, op de Handwerkbeurs, tentoonstellen. Moet kunnen, zou je denken. Ik ben aan het laatste blad bezig en het is nog lang geen februari. Maar het gaat niet zo snel. Het is allemaal goud wat er blinkt en met een lamp op mijn werk zie ik niet meer waar de lijnen staan. Alleen met daglicht (niet te fel zonlicht) kan ik aan dit stuk werken.

Afgelopen zondag heb ik een paar uur kunnen borduren. Ik begon om 9.15 uur met het laatste stukje in het tweede blok,

5 kwartier later zat dat er in. Het was geen groot stuk, maar bij elke bocht moet je de draad laten ontspannen. Dan borduur je de hoek en nog een steek en dan mag je het zilver weer opdraaien, zodat het binnendraadje niet zichtbaar is en de wikkelingen mooi gesloten zijn. Je borduurt daarna verder naar de volgende hoek.

Bij blok 3 lijkt het dan wat sneller te gaan. Je kunt meer draad vastzetten voordat je bij de hoek bent, maar wat je ziet op de foto is toch 1 ½ uur werk. Het is goed dat het nog 4 maanden duurt voordat het februari is. Maar het wordt prachtig.

Four Seasons

 
Na 10 jaar heeft mijn portemonnee Japanse tashet opgegeven. Als ik hem uit mijn tas haal begin ik te strooien. Niet vreemd als je ziet hoeveel kleingeld ik altijd meesjouw. Tijd voor een nieuwe portemonnee dus. Die heb ik gevonden, mooi groot, met een rits zodat ik niet direct weer ga strooien. Ik ben er blij mee.
  
Nu is er een ander probleem, de portemonnee past niet in mijn handtas. Heel jammer, want de tas is nog maar 15 jaar jong en nog niet helemaal uit elkaar gevallen. Ze had nog wel een paar jaar met mij op stap kunnen gaan. Op zoek naar een nieuwe handtas dus.
 
Nu loop ik al een tijdje na te denken over een Japanse tas die ik ooit gezien heb. Het is een tas met een lange lus en een korte lus. Je haalt de lange lus door de korte en je tas is afgesloten. Heel mooi en superhandig.
  
Tijdens onze open dagen was Lada bij ons te gast en zij had uiteraard mooie stoffen meegenomen. In haar voorraad vond ik 2 prachtige stoffen die ik daar heel geschikt voor vond.  Nog een avondje achter de naaimachine en ik kan weer op stap met mijn nieuwe tas, groot genoeg voor mijn nieuwe portemonnee.
Japanse tas